Gminny Ośrodek Kultury w Stawigudzie wraz z Gmina Stawiguda serdecznie zapraszają mieszkańców gminy Stawiguda
na koncert łączący algorytmy, kompozycję i improwizację
Twórcy:
Jarek Kordaczuk – muzyka, projektowanie dźwięków, programowanie
Wykonawcy:
Izabela Kościesza – algotron (prototypowy instrument algorytmiczny)
Jarek Kordaczuk – monoctone
Soliści zaproszeni do projektu:
Aureliusz Goliński – skrzypce barokowe
Michał Marcol – skrzypce
Karolina Mętrak – kontrafagot
Izabela Buchowska – wiolonczela
Leszek Hefi Wiśniowski – flety, saksofony, klarnet kontrabasowy
Czym są Algotony?
„Algotony” , to cykl koncertów na styku kompozycji, improwizacji i algorytmicznej generatywności. Charakter koncertów wynika z dotychczasowych działań artystycznych wypracowanych w przestrzeni koncertowo-warsztatowej Wytwórni Zdarzeń Sonokinetycznych w Olsztynie. Tytuł projektu stanowi połączenie pojęć „algorytm” i „ton”, co bezpośrednio wiąże go z muzyką opartą na regułach, systemach oraz procesach automatycznych i generatywnych. W centrum projektu znajduje się muzyka tworzona poprzez programowalne procesy, które wpływają na jej strukturę, przebieg i brzmienie – zarówno w warstwie koncepcyjnej, jak i wykonawczej. Tym samym „Algotony” badają, w jaki sposób algorytmiczne myślenie przenika współczesne praktyki muzyczne i redefiniuje relację między kompozytorem, wykonawcą, odbiorcą i samym dziełem.
Poszczególne koncerty cyklu tworzone są specjalnie z myślą o soliście-wirtuozie – wybitnym wykonawcy, który staje się centralną postacią każdej odsłony cyklu. Koncerty stanowią swoiste laboratoria muzyczne, w których spotykają się: ściśle zapisana forma, otwarta improwizacja i algorytmiczne generowanie dźwięku. W przebiegu koncertu, waga tych trzech komponentów jest rozłożona w różny sposób, co pozwala ukazać pełne spektrum możliwych relacji między kontrolą a przypadkiem, między twórcą a systemem.
Unikatowość każdego koncertu wynika nie tylko z premierowego (bo częściowo improwizowanego) charakteru wykonywanych dzieł, lecz również z ich procesualności. Wiele utworów ma charakter niepowtarzalny – zmienny przy każdym wykonaniu, reagujący na czynniki zewnętrzne (np. dane w czasie rzeczywistym, zachowania publiczności, elementy przypadkowe) lub na działania samego wykonawcy, wchodzącego w dialog z algorytmem. Pojawiają się również kompozycje, których brzmienie współtworzone jest poprzez fizyczne zachowania uczestników koncertu (publiczność grająca na „rurkofonach”).
Tym samym „Algotony” zacierają granice między twórcą a odbiorcą, między dziełem zamkniętym a otwartym, między muzyką pisaną a tworzoną „tu i teraz”. Projekt redefiniuje koncert jako przestrzeń partycypacji i eksperymentu, nie tylko prezentacji gotowego dzieła. To propozycja nowego modelu słuchania, w którym odbiorca nie tyle konsumuje dzieło, co staje się jego nietrywialnym współtwórcą.
Pod względem technologicznym projekt czerpie z różnorodności systemów generatywnych wykorzystując do sterowania parametrami prototypowe narzędzie (instrument) „algotron”. Jednak w pierwszym planie znajduje się instrument akustyczny “obsługiwany” przez zaproszonego solistę-wirtuoza.
„Algotony” to zatem nie tylko cykl koncertowy, ale eksperyment artystyczny i poznawczy, który stawia pytania o naturę dzieła muzycznego we współczesnym świecie. To próba uchwycenia chwili, w której kompozycja przestaje być wyłącznie zapisem idei, a staje się dynamicznym procesem.
